จากโรงเรียนร้าง สู่ศูนย์เรียนรู้สร้างอาชีพและฟื้นพลังชีวิตผู้สูงอายุ

หน่วยจัดการเรียนรู้

วิสาหกิจชุมชนพัฒนาอาชีพผู้สูงอายุบ้านก้อทุ่ง

บทสรุปองค์ความรู้

ประสบการณ์ของวิสาหกิจชุมชนพัฒนาอาชีพผู้สูงอายุบ้านก้อทุ่งสะท้อนรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่เริ่มต้นจากการแก้ไขปัญหาความโดดเดี่ยวและการขาดพื้นที่ทางสังคมของผู้สูงอายุ ก่อนพัฒนาต่อยอดสู่การสร้างอาชีพจากภูมิปัญญาด้านการทอผ้า และเชื่อมโยงกระบวนการผลิตตั้งแต่การปลูกฝ้ายจนถึงการจำหน่ายผลิตภัณฑ์

จุดเด่นของรูปแบบดังกล่าวคือการพัฒนาผู้เรียนให้ก้าวขึ้นมาเป็นพี่เลี้ยงและวิทยากรชุมชน พร้อมสร้างเครือข่ายการเรียนรู้ที่แบ่งบทบาทตามความถนัดของแต่ละพื้นที่และใช้ตลาดร่วมกัน ซึ่งช่วยให้การเรียนรู้สามารถขยายตัวและดำเนินงานต่อเนื่องได้โดยคนในชุมชนเอง

หัวใจสำคัญขององค์ความรู้นี้ คือ การใช้ภูมิปัญญาชุมชนเป็นเครื่องมือสร้างทั้งอาชีพ ความสัมพันธ์ และคุณค่าในตนเอง พร้อมเปลี่ยนผู้เรียนให้กลายเป็นผู้สร้างโอกาสแก่ผู้อื่น

ประเด็นสื่อสารสาธารณะ

“เราเริ่มจากการเปลี่ยนโรงเรียนร้างให้เป็นโรงเรียนทอผ้า เพื่อให้ผู้สูงอายุได้ออกจากบ้าน มาเรียนรู้และมีสังคมร่วมกัน วันนี้ผู้สูงอายุที่เคยเป็นผู้เรียน กลายเป็นพี่เลี้ยงและวิทยากร ถ่ายทอดความรู้ให้ชุมชนอื่นได้ สิ่งที่เปลี่ยนไปจึงไม่ใช่แค่รายได้ แต่เป็นความมั่นใจและการเห็นคุณค่าในตัวเอง”